Golf na plaży

1499,00 

Kategoria: Numer: OP20-01

Opis

W malarstwie Okrassy dość często pojawiają się postaci odwrócone do widza bądź tyłem albo profilem perdu (z fr. stracony profil). Termin oznacza takie ustawienie portretowanej osoby, że dostrzegamy tylko zarys policzka, ewentualnie niewielki fragment nosa. Zarówno w jednym, jak i drugim przypadku nie widzimy natomiast twarzy, a co najważniejsze – oczu. W ten sposób artysta odbiera portretowanym najistotniejszą cechę indywidualną, a tym samym odrębność. Jednocześnie wiemy, że – jak na tym obrazie – te osoby na coś patrzą. Podążamy za tym, co niewidoczne (ich spojrzenie) ku temu, co dla nich ważne. Okazuje się, że patrzymy na morze i pozbawione obłoków niebo, na widoczną w oddali linię horyzontu. Statyczna kompozycja, która powinna sprawiać wrażenie spokoju i harmonii, przestaje taka być. Układ pary względem siebie wprowadza element napięcia. Znów, jak często bywa w malarstwie Okrassy, ważne jest to, czego nie ma. Tym razem to twarze i spojrzenia

Taki sposób portretowania postaci był częsty u niemieckiego malarza epoki romantyzmu. Caspar David Friedrich na każdym niemal obrazie przedstawiającym ludzi umieszczał ich tyłem do widza. Tak o tym zabiegu pisze Krystyna Demkowicz-Dobrzańska w artykule „Kategoria wzniosłości w malarstwie Caspara Davida Friedricha”: Chciałabym krótko wspomnieć tu jeszcze o motywie postaci odwróconych tyłem do widza na wielu obrazach artysty. To sprawa chyba najbardziej intrygująca i tajemnicza w twórczości Friedricha. […] Friedrich czyni tak znowu po to, byśmy nie zatrzymywali się na bohaterze. Postać wędrowca stoi na urwistej skale, które została w taki sposób namalowana, abyśmy nie kontemplowali jej realizmu. Postać stoi niby na granicy realnego i nierealnego. To co niewidzialne, staje się paradoksalnie przedmiotem widzenia kontemplujących postaci; Friedrich wizualizuje doświadczenie wzniosłości będące ich udziałem.

Informacje dodatkowe

technika

inkografia

wymiary wydruku

78×70 cm, dodatkowo margines 4 cm wokół obrazu

nakład

limitowany nakład kolekcjonerski: 50 sztuk

sygnatura

podpis własnoręczny w prawym dolnym rogu

znakowanie

tytuł, numer, sygnatura: certyfikat autentyczności z podpisem, 2 hologramy (na certyfikacie i na odwrocie pracy)

technika druku

fotograficzny druk pigmentowy Canon imagePROGRAF PRO-6100, 2400×1200 dpi (12 atramentów)

papier

Hahnemühle Photo Rag 308

klasa papieru

100% z bawełny, bezkwasowy, jakość muzealna

oprawa

brak (możliwa na życzenie)

sposób wysyłki

ekologiczna tuba kartonowa, przekrój kwadratu (pojedyncze opakowanie)

data powstania pierwowzoru

2020

wymiary pierwowzoru

100×90 cm

Technika druku

Praca powstała w technice o nazwie inkografia.

Co to takiego?

Jest to jedna ze współczesnych form grafiki artystycznej. Inne, stosowane wymiennie określenia, to: digital print, giclee czy druk fine art.

5 najważniejszych różnic pomiędzy odbitkami artystycznymi a reprodukcjami dostępnymi w marketach czy sklepach z wyposażeniem wnętrz:

  1. rodzaj użytego papieru;
  2. rodzaj zastosowanego druku;
  3. nadzór artysty nad procesem;
  4. limitowany nakład kolekcjonerski;
  5. sygnowanie i certyfikowanie.

1. Rodzaj użytego papieru

Do inkografii używa się specjalnych papierów. Są grubsze, naturalne (powstają z włókien bawełny lub pulpy drzewnej) i bardziej chłonne. Nie ma w nich syntetycznych dodatków czy substancji wybielających oraz są bezkwasowe. Wszystkie te czynnik gwarantują wysoką jakość oraz trwałość wydruków.

Używamy papieru, który jest jednym z najczęściej wybieranych przez artystów, Hahnemühle Photo Rag 308. Ma delikatną powierzchnię i jest wykonany w 100% z bawełny. Dzięki mocno matowemu wykończeniu spełnia najwyższe standardy w zakresie gęstości, gamy kolorów, przejść tonalnych i ostrości obrazu. Zachowuje przy tym swój szczególny charakter w dotyku i wyglądzie.

2. Rodzaj zastosowanego druku

Na doskonałość druku giclee składają się dwa czynniki: rodzaj profesjonalnych maszyn oraz specjalne tusze. Domowe drukarki czy maszyny offsetowe mieszają 4 farby w podstawowych kolorach. Drukarki pigmentowe mają więcej tuszy – od ośmiu do nawet dwunastu. Tak duża liczba kolorów wyjściowych daje możliwość płynnych przejść tonalnych oraz niezwykle szerokiej gamy barw. Co ważne, tusze pigmentowe są wyprodukowane na bazie żywic i mają w swoim składzie cząstki stałe. Dzięki nim wydruki są zdecydowanie bardziej odporne na blaknięcie niż te powstałe z użyciem zwykłych tuszy. Używamy jednej z najnowocześniejszych maszyn firmy Canon. To właśnie tusze w połączeniu z papierem o walorach archiwalnych dają gwarancję trwałości wydruków – od 60 do 100 czy nawet 200 lat eksponowania we wnętrzu bez zmiany kolorów. Jest to jakość muzealna, prace zachowują zarówno odpowiednią trwałość barw, jak i ostrość obrazu.

3. Nadzór artysty nad procesem

Marek Okrassa bierze udział w całości procesu powstawania wydruków:

spośród setek namalowanych przez siebie obrazów i gwaszy wybrał te, którym postanowił dać nowe życie;

kontrolował proces fotografowania i korekcję barwną;

nadzorował próby druku i ustalał kolorystykę.

4. Limitowany nakład kolekcjonerski

Kolekcjonerski charakter inkografik wynika z tego, że obraz ukazuje się w limitowanym nakładzie. Jest to zazwyczaj kilkadziesiąt numerowanych odbitek, w przypadku prac Okrassy nie więcej niż 50.

5. Sygnowanie i certyfikowanie.

Każdy egzemplarz artysta akceptuje poprzez opisanie go w prawym dolnym rogu tytułem, datą, numerem odbitki i swoją sygnaturą. Każda sprzedawana na stronie inkografia jest dodatkowo zabezpieczona dwoma hologramami (na odwrocie pracy i na certyfikacie) z odpowiednim numerem. To wszystko sprawia, że wszystkie odbitki są traktowane jak oryginały.

Ograniczony nakład powoduje, że giclee osiągają dużą wartość na rynku wtórnym i traktowane są na równi z dziełami sztuki nowoczesnej. Digital printy to świetna inwestycja, a także większa dostępność sztuki. Pięknie oprawione mogą stać się oryginalnym prezentem. Zakup inkografii jest również doskonałym pomysłem na rozpoczęcie budowania własnej kolekcji sztuki.